Gambaran bakteri pada pasien osteomielitis kronis di RS TK II Kartika Husada periode 2014-2016

Authors

  • Agitya Goesvie Ajie
  • Ganda M.R.H Purba
  • Eka Ardiani Putri

DOI:

https://doi.org/10.26418/jc.v5i4A.43351

Keywords:

Osteomielitis kronis, angka kejadian, Jenis bakteri

Abstract

Latar belakang:  Osteomielitis adalah suatu proses inflamasi akut maupun kronik pada tulang dan struktur disekitarnya akibat infeksi dari kuman-kuman piogenik maupun non piogenik. Patogen yang paling umum bertanggung jawab untuk osteomielitis pada manusia adalah spesies Staphylococcus, diikuti oleh Enterobacteriaceae dan spesies Pseudomonas. Staphylococcus aureus adalah patogen yang paling umum diisolasi untuk kedua osteomielitis akut dan kronis pada semua kelompok umur. Metode:  Penelitian ini merupakan studi deskriptif retrospeksi menggunakan data sekunder. Populasi sampel penelitian ini adalah semua pasien osteomielitis berdasarkan data rekam medis di ruang rawat inap ortopedi RS TK II Kartika Husada Pontianak periode 2014-2016 dengan metode total sampling. Alat penelitian yang digunakan dalam penelitian ini adalah rekam medis Hasil:  Hasil didapatkan bahwa sebagian besar kasus ditemukan pada usia 20-29 tahun (45%) jenis kelamin tersering adalah laki-laki (85%), dan lebih sedikit pada perempuan (15%). lokasi tersering pada osteomielitis adalah cruris (35%), pola kuman terbanyak adalah Staphylococcus aureus (40%) untuk pola sensitivitas dan resistensi antibiotik semua bakteri yang ditemukan dalam hasil kultur pasien osteomielitis resisten terhadap antibiotik golongan penisilin. Kesimpulan:  Bakteri yang paling umum ditemukan pada pasien osteomielitis di RS TK II Rumah Sakit Kartika Husada Pontianak adalah Staphylococcus aureus

References

Solomon L. Infection. Apley’s System of Orthopaedics and Fracture, 8th edition. NewYork: Oxford University Press; 2001

Greene WB. Netter’s Orthopaedics. 1st ed Elsevier Inc. USA;2006.

Crary SE, Buchanan GR, Drake CE, Journeycake JM. Venous thrombosis and thromboembolism in children with

osteomyelitis. J Pediatr. 2006 Oct. 149(4):537-41.

Calhoun JH, Manring MM. Adult osteomyelitis. Infect Dis Clin North Am. 2005 Dec. 19(4):765-86.

Rasjad C. Pengantar Ilmu Bedah Ortopedi: Infeksi dan Inflamasi, Edisi ke-3. Jakarta: PT Yarsif Watampone. 2008; 132-41

Philippine Pediatric Society ICD10 Registry. [Online] Availablehttp://www.pps.org.ph/index.php?option=com_content&view=article&id=22&Itemid=69

Adiwenanto W, Sutejo B. Pengelolaan pasien osteomielitis kronis di RSUP DR. Kariadi Semarang; 2005

Sabiston DC. Buku ajar bedah bagian II. Jakarta: EGC;2000

Gogia JS. Meenhan JP. Cesare PE. Jamali AA. Local antibiotic therapy in osteomyelitis. Semin. Plast. Surg. 2009;

v.23, n.2, p.100-07.

Eid AJ, Berbari EF. Osteomyelitis: Review of pathophysiology, diagnostic modalities and therapeutic options. J Med

Liban 2012 ; 60 (1) : 51-60

Jorge LS, Chueire AG, Rossit AR. Osteomyelitis: a current challenge. Braz. J. Infect. Dis. 2010; v.14, n.3, p.310-15.

Brook I. Microbiology and management of joint and bone infections due to anaerobic bacteria. J. Orthop. Sci. 2008:v.13, n.2, p.160-69.

Furustand TU, Corvec S, Betrisey B, Zimmerly W, Trampuz A. Role of rifampin against propionibacterium acnes biofilm in vitro and in an experimental foreign-body infection model. Antimicrob. Agents Chemother. 2012; v.56, n.4,

p.1885-91.

Chihara S, Segreti J. Osteomyelitis. Dis. Mon. 2010: v.56, n.1, p.5-31

Carvalho VC, Oliveira PRD, Dal-Paz K, De Paula AP, Felix CSF, Lima LLM. Gramnegative osteomyelitis: clinical and

microbiological profile. Braz. J. Infect. Dis. 2012:v.16, n.1, p.63-67.

Agung A. Gambaran Tata Laksana Terapi Pasien Osteomielitis di RSUP Sanglah;2016

Nadhirah Adriani, R. Prawiradilaga, Tjoekra Roekmantara. "Hasil Pemeriksaan Sinar-X Pasien Osteomielitis Kronis

Ekstremitas." (2015).

Feigln RD, McAlister WH, San Joaqin VH, Middelkamp JN. Osteomyelitis of the calcaneus: report of eight cases. Am J Dis

Child. 1970; 119:61-S.

Brand R, Black H. Pseudomonas osteomyelitis following puncture wounds in children. J Bone Joint Surg [Am] 1974;

S6-A :1637-42.

Paakkonen M, Peltola H. Antibiotic treatment for acute haematogenous osteomyelitis of childhood: moving towards shorter courses and oral administration. Int. J. Antimicrob. Agents. 2011: v.38, n.4, p.273-80.

Mcnally M, Nagarajah K. Osteomyelitis. Orthop. Trauma. 2010: v.24, n.6, p.416-29.

Zimmerli W. Vertebral osteomyelitis. N. Engl. J. Med. 2010: v.362, n.11, p.1022-29.

Lew DP, Waldvogel FA. Osteomyelitis. Lancet. 2004: v.364, n.9431, p.369-79

Senneville E, Melliez H, Beltrand E. Culture of percutaneous bone biopsy specimens for diagnosis of diabetic foot

osteomyelitis: concordance with ulcer swab cultures. Clin Infect Dis. 2006; 42(1): 57-62

Versalovic J, Carrol KC, Funke G, Jorgensen, JH, Landry, M.L, Warnock, D.W. Manual of Clinical Microbiology,

th Edition. Washington DC : ASM Press;2011

Hon CR, Lehman DC, Manuselis, G. Textbook of Diagnostic Microbiology. 5th Edition. China : Elsevier, Saunders;2015

Bèrèzin EB, Towner KJ. Acinetobacter spp. as Nosocomial Pathogens: Microbiological, Clinical, and Epidemiological Features. Clinical Microbiology Review:1996;9(2).pp.148-65

Mandell D, Bennett’s. Principles and Practice of Infectious Diseases. Eighth Edition. Elsevier: 2014 1318 - 27.

Terry C. Campbell’s Operative Orthopaedics.Twelfth Edition. 2013: Chapter 7: 376 - 444.

Sia IG, Berbari EF. Osteomyelitis. Best Pract. Res. Clin. Rheumatol. 2006: v.20, n.6, p.1065-81.

Rahayu V, Rizke C, Hendro W. Pola Kuman dan Profil Tes Sensitivas Antibiotik Pada Kasus Osteomielitis di

RSUP DR. Kariadi Semarang;2016

Issue

Section

Articles